Legalizacja i praca w Polsce

Dla obywateli Armenii, Białorusi, Mołdawii i Ukrainy działa uproszczona ścieżka: pracodawca nie musi uzyskiwać zezwolenia na pracę, wystarczy zarejestrować oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy w powiatowym urzędzie pracy.

Zajmuje się tym pracodawca, nie ty. Rejestracja trwa siedem dni roboczych, a przy postępowaniu wyjaśniającym do trzydziestu dni. Ścieżka nie obejmuje prac sezonowych — na nie potrzebne jest osobne zezwolenie.

Przed powierzeniem pracy pracodawca ma obowiązek przekazać kopię podpisanej z tobą umowy przez portal praca.gov.pl, a o podjęciu pracy powiadomić urząd w ciągu siedmiu dni.

Przed rozpoczęciem pracy pracodawca ma obowiązek przedstawić ci umowę przetłumaczoną na język dla ciebie zrozumiały. To nie uprzejmość, tylko wymóg prawa.

Warunki w umowie muszą być zgodne z tymi z oświadczenia albo zezwolenia. Jeśli w umowie stawka jest niższa niż obiecana albo rodzaj umowy inny — nie podpisuj i zgłoś się do urzędu pracy.

Pracodawca ma też obowiązek poinformować cię o prawie przystąpienia do związków zawodowych.

Nie podpisuj pustych ani niewypełnionych druków, nawet jeśli obiecują uzupełnić je później. I nie oddawaj nikomu paszportu na przechowanie: pracodawca nie ma prawa trzymać twojego dokumentu.

Legalnie zatrudnionemu cudzoziemcowi przysługują te same prawa pracownicze co obywatelowi Polski — określa je Kodeks pracy z 26 czerwca 1974 roku. Dotyczy to płacy minimalnej, urlopu, nadgodzin i trybu rozwiązania umowy.

Ze statusem UKR opieka zdrowotna dostępna jest na zasadach analogicznych do obywateli Polski.

Pobieranie od ciebie opłat za zatrudnienie jest zabronione. Żaden pośrednik, agencja ani „opiekun” nie ma prawa brać pieniędzy od osoby szukającej pracy.

Powiatowy Urząd Pracy pomaga w szukaniu pracy i w szkoleniach, usługi są bezpłatne.

Pomoc w legalizacji pobytu udzielana jest w ramach projektu „Wspólnie do Niezależności” prowadzonego przez MSWiA; tam też odbywają się szkolenia.

W urzędzie gminy doradzą w sprawach dokumentów i zameldowania.